Het belang van ijzer in het lichaam

Voorkomen van ijzer in het lichaam

In tegenstelling tot macro-elementen zoals waterstof, zuurstof of koolstof, die in grotere hoeveelheden voorkomen, zijn spoorelementen in zeer kleine hoeveelheden aanwezig in het lichaam, vaak minder dan 1 gram per kilogram lichaamsgewicht. Ondanks hun kleine hoeveelheid zijn spoorelementen essentieel en vervullen ze tal van functies, zoals helpen bij de vorming van enzymen, het bevorderen van spiercontractie en bijdragen aan de energieproductie. Ze zijn ook bestanddelen van verschillende lichaamsdelen zoals botten, tanden en hemoglobine. IJzer is een bestanddeel van hemoglobine en speelt een cruciale rol bij het transport van zuurstof door de rode bloedcellen in het bloed. In kleinere hoeveelheden dient het ook om zuurstof op te slaan en ondersteunt het de goede werking van verschillende andere cellen in het lichaam. Er zijn twee belangrijke soorten ijzer: Haemijzer, dat vooral voorkomt in vlees en vis, en non-haemijzer, dat voorkomt in groenten en zuivelproducten. Het eerste wordt efficiënter geabsorbeerd dan het tweede, en beide worden aan het lichaam afgegeven tijdens het spijsverteringsproces

Een (zeer korte) uitleg van ijzergehaltes

In het laboratoriumrapport van de arts staan verschillende waarden die te maken hebben met de ijzerbalans. Ze zijn niet allemaal gemakkelijk te begrijpen voor patiënten, de meeste betekenen alleen echt iets voor artsen. Twee waarden zijn bijzonder belangrijk en gemakkelijk te begrijpen.

Hemoglobine - het "werkende" ijzer

Een laboratoriumwaarde waar artsen vaak naar vragen is hemoglobine - het "actieve" ijzer dat in het bloed circuleert, d.w.z. het ijzer dat op dat moment zijn werk doet en zuurstof naar de cellen transporteert. Als dit te laag is, komt er niet genoeg zuurstof aan, wat de typische symptomen zoals vermoeidheid en bleekheid met zich meebrengt. 8,4 - 10,7 mmmol/l zou de normale waarde in het bloed moeten zijn. Dit is de huidige "moderne" notatie, die helaas bijna geen enkele patiënt begrijpt. Vroeger werd de begrijpelijkere notatie gram per liter of g/dl gebruikt, die gemakkelijker te begrijpen is voor leken en daarom nog steeds vaak wordt gebruikt in patiënteninformatiefolders. Hier zijn de huidige waarden in g/dl, die verschillend zijn voor mannen en vrouwen:

Normale waarden voor hemoblobine - mannen: 13-18 g/dl, vrouwen: 12-16 g/dl. Het wordt vanuit gezondheidsoogpunt kritiek als deze waarden niet worden gehaald, in dat geval spreken we van bloedarmoede.

Ferritine - de ijzeropslag

IJzer is uiterst belangrijk in het lichaam, dus het kan niet vertrouwen op het feit dat het regelmatig genoeg met voedsel binnenkomt, maar moet zijn eigen buffer of opslag creëren zodat het altijd genoeg ijzer beschikbaar heeft voor hemoglobine.
Er is ook een standaardwaarde voor deze opslag. Het lichaam probeert het hemoglobinegehalte constant te houden, wat betekent dat de eerste aanwijzingen voor een risico op een tekort te vinden zijn in de ijzervoorraad. Zelfs als de hemoglobinewaarde nog in orde is, kan de voorraad al aanzienlijk uitgeput zijn. Dit geeft je de kans om een soms behoorlijk gevaarlijk ijzertekort tijdig tegen te gaan. De normale waarde voor ferritine - mannen: tussen 20 en 250 μg/l. Vrouwen voor de menopauze: tussen 10 en 120 microgram per liter (μg/l), daarna zijn ze vergelijkbaar met de waarde voor mannen.

Transferrine, dat ijzer transporteert tussen de spijsvertering en ferritine of tussen ferritine en andere stations, is ook belangrijk. Om redenen van duidelijkheid en begrijpelijkheid zullen we een uitleg op dit punt besparen, een begrip van hemoglobine en ferritine is voldoende voor de normale gebruiker.

Deze uitleg is zeer vereenvoudigd en kan een analyse door een arts niet vervangen!

Helaas komt het steeds weer voor dat artsen weigeren preciezere tests uit te voeren, misschien omdat ze het niet nodig vinden of omdat ze in het algemeen alles wat met micronutriënten te maken heeft als onwetenschappelijke esoterie beschouwen of gewoon omdat ze geen idee hebben en dit willen verhullen door te beweren dat het niet nodig is. In dit geval kunnen onze klanten zelf actie ondernemen en de Medivere ijzertest gebruiken.
Als deze echter heel andere waarden laat zien, moet er altijd opnieuw een arts worden geraadpleegd - en als je eigen arts weigert, moet je misschien overwegen om van arts te veranderen!
Er zijn een aantal ziekten die deze waarden ook kunnen beïnvloeden en sommige daarvan zijn zeer ernstig. Het is essentieel om deze zaken op te helderen voordat je probeert het probleem op te lossen.

Bijgevoegd zijn 2 voorbeelden van laboratoriumrapporten.

In dit geval kun je nog steeds niets voelen of mogelijk een lichte uitputting en moet je je ijzervoorraden zo snel mogelijk aanvullen, afhankelijk van je overige voeding (vlees of geen vlees) ook met middelzware supplementen (7-14 mg per dagelijkse portie).

Voorbeeld 2: Ferritine en hemoglobine hebben al een ernstig tekort en de persoon in kwestie kan dit gemakkelijk voelen met voortdurende vermoeidheid (bleekheid is niet altijd een zeker teken).

In dit geval moet eerst de dokter worden geraadpleegd. Hij of zij moet de oorzaak van het tekort vinden, bv. een extreem onevenwichtig dieet of permanent bloedverlies door gynaecologische problemen of darmontsteking, en dit medisch behandelen.
Het kan ook belangrijk zijn om de situatie snel te verhelpen met ijzerinfusen; voeding en voedingssupplementen hebben meestal een middellang tot langetermijneffect.

Pas als dit alles is opgehelderd, bevestigd en behandeld, moet je zelf actie ondernemen, bijvoorbeeld met voedingssupplementen. Zelfbehandeling zonder arts wordt niet langer aanbevolen!

Overigens: echt ziekenhuisrelevante gebeurtenissen zoals chronische ontstekingen of tumoren moeten altijd door een arts worden behandeld. Voor minder ingrijpende problemen kan echter een toegewijde en goed opgeleide ecoptrofoloog, alternatieve behandelaar of osteopaat (die tegenwoordig ook allemaal hun kwalificatie als alternatieve behandelaar moeten bewijzen) vaak de betere en vooral meestal geduldigere contactpersoon zijn!