Nieuw vanaf juli 2019: De MHD administratie!

Vandaag verscheen er een artikel in de nieuwsbrief van het Federaal Bureau voor Consumentenbescherming en Voedselveiligheid dat ik heel gedenkwaardig vind... Zie de originele tekst hieronder.

De LMIV en de Voedingssupplementenverordening regelen eigenlijk precies hoe een stof moet worden geëtiketteerd. Zie ook onze informatiepagina: https://www.energyvital.de/vit-min-erlaubte-stoffe

Er bestaat niet zoiets als "vitamine C" of "ijzer", maar elke vitamine of mineraal moet worden toegevoegd aan een voedingssupplement, bijvoorbeeld in een chemische vorm die het lichaam in staat stelt de stof op te nemen. Er zijn goede en minder goede verbindingen, zowel qua absorptie als qua verdraagbaarheid in het maagdarmkanaal.
Zie ook onze blogpost: De kwaliteit van voedingssupplementen.

Er is vaak een direct verband tussen kosten en baten: dure ingrediënten worden heel goed opgenomen, goedkope ingrediënten worden slecht opgenomen of veroorzaken bijvoorbeeld misselijkheid na inname.

Het is logisch dat fabrikanten hier graag "vals spelen", dus schrijven ze liever "vitamine B12" in de ingrediëntenlijst als er alleen goedkope cyanocobalamine in zit. Of "vitamine C" in plaats van ascorbinezuur, omdat je anders zou moeten toegeven dat je de goedkoopste chemische vorm van vitamine C gebruikt in plaats van bijvoorbeeld hoogwaardige natuurlijke vitamine C uit acerola.

Voor mij als expert is het altijd spannend en vermakelijk als ik onderzoek waaruit zeer dure voedingssupplementen bestaan die bijzonder populair zijn bij klanten. Veel mensen zullen dit kennen uit tijdschriften, tips van vrienden of koffietrips: compleet overpriced producten waar op de ingrediëntenlijst (als die er al is) bijvoorbeeld alleen vitamine C en vitamine B12 staat in plaats van de eigenlijke namen.

Ik heb deze praktijk al eerder als frauduleus bestempeld. Helaas heeft het federale bureau me nu beter geleerd... (of erger...)

In mijn winkel kunnen klanten er zeker van zijn dat de ingrediëntenlijsten 1. zo volledig mogelijk zijn en 2. dat ik dit verzwijgen zoveel mogelijk vermijd!

Bijlage

Gepubliceerd in Journal of Consumer Protection and Food Safety

J Consum Prot Food Saf (2019). https://doi.org/10.1007/s00003-019-01252-2
https://link.springer.com/article/10.1007/s00003-019-01252-2

Verklaring van de werkgroep van deskundigen inzake levensmiddelenchemie van de deelstaten en het Federaal Bureau voor Consumentenbescherming en Voedselveiligheid (ALS)

Op basis van § 8 nr. 6 van het reglement van orde publiceert de Werkgroep van deskundigen inzake levensmiddelenchemie van de federale staten en het Federaal Bureau voor consumentenbescherming en voedselveiligheid (ALS) de technische verklaring die werd aangenomen tijdens de 113e vergadering in Hamburg van 8 tot 10 april 2019:

Verklaring nr. 2019/18:

Etikettering van vitamines

Feiten/vraag:

Volgens art. 18 lid 2 van Verordening (EU) nr. 1169/2011 (FIR) moeten de ingrediënten van een levensmiddel worden vermeld in de lijst van ingrediënten met hun specifieke benaming overeenkomstig art. 17 lid 1 FIR.

Wordt aan dit vereiste voldaan door het gebruik van de benaming "Vitamine [...]"?

Besluit:

Volgens art. 17 lid 1 van Verordening (EU) nr. 1169/2011 (LMIV) wordt de "algemene benaming" geacht de benaming van het levensmiddel te zijn indien een wettelijk voorgeschreven benaming ontbreekt. Dit geldt voor vitamines die worden gebruikt als ingrediënt bij de productie van levensmiddelen.

De werkgroep beschouwt de benamingen voor vitaminen in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1925/2006 niet als wettelijk voorgeschreven, maar als mogelijke benamingen.

Volgens artikel 2, lid 2, onder o), van de FIR is de "gebruikelijke benaming" een benaming die door de consumenten in de lidstaat waar het levensmiddel wordt verkocht, wordt aanvaard als de benaming van dat levensmiddel zonder dat verdere uitleg nodig is. De benaming "VITAMINE [...]" voldoet aan dit voorschrift.

Los daarvan is de specifieke naam van de vitamineverbinding natuurlijk ook een toegestane vermelding in de lijst van ingrediënten.

Dit advies (nr. 2019/18) vervangt advies nr. 2014/42.