Multi Iron IJzer, 90 capsules

Multi Iron of Multi Iron Komplex?

Hier een originele klantenvraag: Wat raadt u aan? Multi Iron of Multi Iron Komplex?

Het wezenlijke verschil tussen beide producten is de dosering. Als u 7 mg ijzer per dag wilt innemen, is Multi Iron het juiste product.
7 mg is een dosering die bijvoorbeeld mensen kiezen die alleen algemene profylaxe willen toepassen. Dus bijvoorbeeld veganisten, vrouwen met het voortdurende probleem van hevige menstruatie etc.

Multi Iron Komplex bevat 14 mg ijzer per capsule. Dat is zinvol voor mensen die iets meer willen/moeten opnemen, bijvoorbeeld omdat er al een licht tekort bestaat. Of mensen die weliswaar geen tekort hebben, maar dit willen voorkomen omdat ze daar al ervaring mee hebben, bijvoorbeeld na zeer hevige maandverbandingen.
Als de arts al een licht tekort in het laboratoriumrapport heeft vastgesteld, zouden 14 mg oftewel Multi Iron Komplex eerder aan te raden zijn. Ook mensen die door chronische ziekten voortdurend bloed verliezen (bijv. chronische darmontstekingen zoals de ziekte van Crohn of colitis ulcerosa) zouden regelmatig ijzer moeten aanvullen, in een hoeveelheid afhankelijk van de ernst van de klachten.

In principe geldt:

Ijzer is absoluut essentieel voor het leven en de voorziening moet altijd in orde zijn. Langdurig ijzertekort is schadelijk voor het lichaam en ook voor het ongeboren kind.
Ijzer is echter ook een voedingsstof waarmee je niet kunt overdrijven. Teveel ijzer is evenzeer zeer schadelijk.
Dus het beste alleen ijzer innemen als de arts dat al heeft aanbevolen of omdat men al ervaring heeft met medisch vastgesteld ijzertekort en weet dat er weer een periode aankomt waarin veel ijzer nodig is.
Mensen die vlees eten en verder gezond leven en geen bijzondere medische of vrouwelijke problemen hebben, hoeven in de regel helemaal geen ijzer in te nemen.
Mensen van wie het al heel slecht gaat door hun ijzertekort, bijvoorbeeld met een al duidelijk merkbare anemie met bleekheid en moeheid, moeten in de eerste plaats de aanbevelingen van hun arts volgen, en die zal in dat geval waarschijnlijk ijzerinfusen aanraden, want de hoeveelheid ijzer die je in noodgevallen zeer kort tijd nodig hebt, kun je niet via capsules opnemen.
En als de arts ondanks duidelijke anemie helemaal niets aanbeveelt, zou je van arts moeten wisselen... helaas zijn er niet weinig artsen die zeer beperkte kennis hebben over voeding en voedingsstoffentekorten en in zo'n geval naast lauwe adviezen (Eet meer vlees...) niets ondernemen.

Over de verdraagbaarheid: Veel artsen die zich niet zo goed verdiept hebben, schrijven patiënten bij zeer groot tekort zeer hooggedoseerde ijzerpreparaten uit de apotheek voor in plaats van kostbare en arbeidsintensieve infusen toe te dienen.
Ijzer wordt door veel mensen echter slecht verdragen, afhankelijk van de chemische verbinding. Het is dan geen uitzondering dat de gezondheidsklachten na inname erger worden dan daarvoor, bijvoorbeeld omdat men ijzertekort heeft door chronische darmontstekingen, helaas geen zeldzame aandoening. Dan ruilt men extreme anemie in voor extreme darmkrampen, voor de lijdende uiteindelijk ook geen verbetering...
De chemische verbinding die St. Helia Multi Iron Komplex gebruikt, is zeer goed verdragen, zelfs in de 14 mg-variant. Wij hebben meldingen van gebruikers die zelfs bij hogere of langdurige inname daardoor helemaal geen problemen hadden.
Voor alle hypersensitieve klanten raden wij Eisen Aktiv von Podomedi aan. Dit bevat ijzerchelaten, die qua verdraagbaarheid nog aanzienlijk hoger scoren dan Multi Iron Komplex met zijn ijzerfumaraat!
Chelaten zijn over het algemeen de meest hoogwaardige en het best verdragen verbindingen waarmee men mineralen kan opnemen!

Tolerable Upper Limit

De UL-waarde voor ijzer is in Europa niet vastgesteld. In de VS heeft het Institute of Medicine voor ijzer een Tolerable Upper Intake Level (UL) van 45 mg per dag vastgesteld. Dus de hoeveelheid die men gedurende langere tijd dagelijks kan innemen zonder dat dit tot gezondheidsproblemen leidt.

Wie zou geen ijzer moeten innemen?

Over het algemeen zouden mensen geen ijzer moeten innemen die de niet zo zeldzame erfelijke ziekte hemochromatose (ijzerstapelingsziekte) hebben. Deze komt, afhankelijk van de bron, voor bij ongeveer 1 op 200 tot 1 op 400 mensen.