De betekenis van ijzer in het lichaam

Voorkomen van ijzer in het lichaam

In tegenstelling tot macro-elementen zoals waterstof, zuurstof of koolstof, die in grotere hoeveelheden voorkomen, zijn sporenelementen in zeer kleine hoeveelheden in het lichaam aanwezig, vaak minder dan 1 gram per kilogram lichaamsgewicht. Ondanks hun geringe hoeveelheid zijn sporenelementen van fundamenteel belang. Ze vervullen tal van functies, waaronder het ondersteunen van de vorming van enzymen, het bevorderen van spiercontractie en het bijdragen aan de energieproductie. Daarnaast zijn ze bestanddelen van verschillende lichaamsdelen zoals botten, tanden en hemoglobine. IJzer is een bestanddeel van hemoglobine en speelt een cruciale rol bij het transport van zuurstof door de rode bloedcellen in het bloed. In kleinere hoeveelheden dient het ook voor de opslag van zuurstof en ondersteunt het de correcte werking van verschillende andere cellen in het lichaam. Er bestaan twee hoofdsoorten ijzer: heemijzer, dat voornamelijk in vlees en vis voorkomt, en non-heemijzer, dat in groenten en zuivelproducten voorkomt. Eerstgenoemde wordt efficiënter opgenomen dan laatstgenoemde, en beide worden tijdens het spijsverteringsproces aan het lichaam geleverd

Een (zeer korte) verklaring van de ijzerwaarden

In het laboratoriumrapport van de arts staan verschillende waarden die met het ijzerhuishouding te maken hebben. Niet iedereen is voor patiënten eenvoudig te begrijpen, de meeste zeggen alleen de artsen echt iets. Twee waarden zijn bijzonder belangrijk en bovendien gemakkelijk te begrijpen.

Hemoglobine - Het "werkende" ijzer

Een laboratoriumwaarde die artsen vaak opvragen is het hemoglobine - dus het in het bloed circulerende "actieve" ijzer, dat wil zeggen dat welke momenteel aan het werk is, namelijk het transporteren van zuurstof naar de cellen. Als dit te laag is, komt er niet meer genoeg zuurstof aan, wat de typische symptomen met zich meebrengt zoals vermoeidheid en bleekheid. De normwaarde in het bloed zou 8,4 - 10,7 mmmol/l moeten bedragen. Zo de huidige "moderne" notatie, die helaas bijna geen patiënt begrijpt. Vroeger was de beter te begrijpen schrijfwijze gram per liter respectievelijk g/dl gebruikelijk, die ook leken beter kunnen volgen en die daarom tegenwoordig nog vaak in patiëntinformatie wordt gebruikt. Hier de huidige waarden in g/dl, die bij man en vrouw verschillend zijn:

Normale waarden voor hemoglobine - Mannen: 13-18 g/dl, Vrouwen: 12-16 g/dl. Het wordt medisch kritiek wanneer deze onderschreden worden, dan spreekt men van anemie (bloedarmoede).

Ferritine - De ijzeropslag

Ijzer is extreem belangrijk in het lichaam, daarom kan het zich niet verlaten op het feit dat het regelmatig voldoende via de voeding binnenkomt, maar het moet zijn eigen buffer of opslag aanleggen, zodat het te allen tijde genoeg ijzer voor hemoglobine beschikbaar heeft.
Ook voor deze opslag bestaat een normwaarde. Het lichaam streeft ernaar om de hemoglobinewaarde constant te houden, dat wil zeggen dat de eerste aanwijzingen voor het gevaar van een tekort in de ijzeropslag te vinden zijn. Zelfs als de hemoglobinewaarde nog in orde is, kan de opslag al zorgwekkend leeg zijn. Zo heeft men de kans om een deels behoorlijk gevaarlijk ijzertekort tijdig tegen te gaan. De normaalwaarde voor ferritine - Mannen: tussen 20 en 250 μg/l. Vrouwen vóór de overgang: tussen 10 en 120 microgram per liter (μg/l), daarna komen zij gelijk te liggen met de waarde voor mannen.

Verder is transferrine belangrijk, dat het ijzer transporteert tussen spijsvertering en ferritine respectievelijk tussen ferritine en verdere stationeringen. Om redenen van overzicht en begrijpelijkheid besparen we ons op dit punt een uitleg; een begrip van hemoglobine en ferritine is voldoende voor de normale gebruiker.

Deze verklaring is zeer vereenvoudigd en kan een analyse door de arts niet vervangen!

Helaas komt het steeds weer voor dat artsen nauwkeurigere tests weigeren, misschien omdat ze het niet nodig achten of omdat ze in het algemeen alles rondom het thema micronutriënten voor onwetenschappelijke esoterie houden of ook omdat ze simpelweg geen verstand hebben en dat willen verdoezelen door te beweren dat het onnodig zou zijn. In dat geval kunnen onze klanten graag zelf actief worden en de ijzer-test van Medivere gebruiken.
Mocht deze zeer afwijkende waarden tonen, dan moet altijd ook nogmaals een arts geraadpleegd worden - en als de eigen arts weigert, zou men eventueel over een artswisseling na kunnen denken!
Er zijn namelijk talloze ziekten die deze waarden ook kunnen beïnvloeden en die soms zeer ernstig zijn. Zoiets moet absoluut uitgesloten zijn voordat men aan de oplossing van het probleem gaat werken.

Aanhangend nog 2 voorbeelden van laboratoriumrapporten.

In dat geval voelt men mogelijk nog niets of mogelijk lichte vermoeidheid en men zou zijn ijzeropslag snel moeten aanvullen, afhankelijk van de verdere voeding (vlees of geen vlees) ook met matig-hoog gedoseerde voedingssupplementen (7-14 mg per dagelijkse portie).

Voorbeeld 2: Ferritine en hemoglobine zijn al sterk in tekort, door de betrokkene ook goed voelbaar met voortdurende vermoeidheid (bleekheid is niet altijd een zekere aanwijzing).

In dat geval is eerst de arts aan zet. Hij moet de oorzaak van het tekort vinden, bijv. extreem eenzijdige voeding of voortdurende bloedverliezen door gynaecologische problemen of darmontsteking, en deze medisch behandelen.
Ook kan een snelle oplossing door ijzerinfusies mogelijk belangrijk zijn; voeding en voedingssupplementen werken eerder middel- tot langetermijn.

Eerst wanneer dat alles is opgehelderd, afgedekt en behandeld, zou men zelfstandig actief moeten worden, bijv. met voedingssupplementen. Zelfbehandeling geheel zonder arts is hier niet meer aan te raden!

Trouwens: Zeer ziekenhuisrelevante gebeurtenissen zoals chronische ontstekingen of tumoren horen altijd in de handen van een arts. Voor minder ingrijpende problemen kan een betrokken en goed opgeleide ecotrofoloog, heilpraktiker of osteopaat (die tegenwoordig ook allemaal de Heilpraktiker-kwalificatie moeten aantonen) echter vaak de betere en vooral meestal geduldigere contactpersoon zijn!